Genade

ʼn Vrou is soos ʼn Pizza. ʼn Pizza is rond, kom in ʼn vierkantige boks en jy eet hom in driehoeke. Dit is sinneloos maar tog geniet mens die pizza al verstaan mens nie die konsep nie. En ek het regtig probeer. So tyd terug het ek agtergekom my soektog is eintlik lankal verby, ek ken die volmaakte vrou en ek is gelukkig om gereeld haar volmaakte glimlag te sien, maar ongelukkig het ek besef sy is my Verbode Valentyn, want sy is soos ʼn fyn orgidiee wat mens nie mag pluk nie, maar gegun word om te bewonder.
Hierdie bundel is vir my Verbode Valentyn.

Don Quichot is ’n baie emosionele bundel waar Johan hom vergelyk met Don Quichot en jy lees dit in sy vers: As kind was Don Quichot lief om te speel in die skaduwees van die dorp se windmeul… Maar dan sluit hy die vers af met: Don Quichot was onder die indruk gewees, die windmeul was ʼn reus, die windmeul sou hom teen die kop slaan, Don Quichot het my op sy plek laat staan, so kry ek ʼn drag slae, nou is ek met die maan gepla, die ridder is Don Quichot, en ek bly die simpel sot.
Hierdie is een van daardie bundels waar die woorde in jou kop bly draai en jy dalk self iets van die woorde in jou eie lewe raaksien.

Kaal gestroop van my emosies staar ek na die gedig… een van vele wat uit die digter se pen te voorskyn kom. Ek is een van die talle vrouens daarbuite in die samelewing wat al geleer het hoe om emosies baie goed weg te steek, Ons raak meesters op die gebied, want dit is ons beskermings-meganisme. Alhoewel elke foto vir hom ‘n storie van haar eie vertel, sien hy tog ook die mooi in elke vrou se wese raak. Hy lees tussen die lyne en ervaar haar diepste seer asof hy die pad saam met haar gestap het…. Besef hy dat hy ‘n instrument is in God se hand? ‘n Instrument wat ‘n pen neem en die diepste denke en woorde van die Heilige Gees laat vloei deur die ink. En so elke vrou op ‘n besonderse manier bedien met woorde wat haar raaksien en bemoedig.