Elke oggendstond het ʼn soort heiligheid – daai gevoel van God hoor my. Ek beskou vrouwees soos jakarandas wat bloei, so ook bloei die vrou, party met ʼn nikssiende leë blik, ander met ʼn oordadige maskerspel en party met sielswoorde en ander met trane en depressie. En daardie gevoel word uitgestort in woorde, soos in hierdie bundel.Saggies kom die gedagte by my op: Wat is die vrou, dat God aan ons dink, Sy genade uitstort? Dit is die heiligheid van vrouwees elke oggend – ʼn tapyt van genade wat ons omring.In hierdie bundel Feminite (vrouwees) beleef ons die vrou se waarde maar ook haar vrese, blydskap, hartseer en dan die liefde. Ons as vrou kan met oorgawe liefhê, ons emosies baie duidelik wys, en hier is die bewys.
Tussen Gister se woorde
R289.002025 se onthou is die sagte fluisteringe van die verlede wat in ons harte bly voortleef. Dit is die lig wat deur die
krake van tyd skyn, die oomblikke wat ons vorm en die stories wat ons saambind. In hierdie digbundel word herinneringe
nie net bewaar nie — hulle word herleef, hervertel en met nuwe betekenis gevul deur die stemme van verskeie digters.
Elke gedig in hierdie versameling dra ’n stukkie van ’n lewe: ’n kinderlag wat nog eggo, ’n verlore liefde wat steeds
brand, ’n huis wat lankal net in drome bestaan. Herinneringe kan troos bring of pyn ontbloot, maar bo alles herinner
dit ons aan wie ons was en wie ons geword het. Deur woorde word die onsigbare sigbaar, en deur poësie word die verlede
’n lewende teenwoordigheid. Hierdie bundel is ’n weefsel van ervarings en emosies — soms broos, soms kragtig, altyd
eerlik. Dit nooi die leser om stil te word, om terug te kyk en om hul eie herinneringe tussen die reëls te vind. Mag
elke gedig ’n spieël wees waarin jy jouself herken, en ’n venster waardeur jy ander se wêrelde kan betree. Want in
herinneringe lê die kern van ons menswees — en in poësie vind dit ’n stem wat nooit stil word nie.
