Waar die Wilgers Dans

Hierdie verhaal skets die ervarings van ʼn kind wat die gebeure werklik deurleef het. Name van mense en plekke is verander om te verseker dat dit nooit as ʼn vingerwysing of ʼn aksie teen enige een gebruik kan word nie. Feitlik al die rolspelers in hierdie lewensdrama is nou al die ewigheid in. Ek bid dat hulle almal genade gevind het en hul saak met Vader reggemaak het voor hulle hierdie lewe verlaat het. Mag hierdie vertellings daartoe bydra dat dit wat hier beskryf word, nooit weer met enige ander kind gebeur nie. Kinders is weerloos. Hulle is onskuldig. Hulle behoort aan die Vader. Wee die een wat sy hand in haat, nyd of woede teen ʼn kind sou lig. Dit sal nie ongesiens en ongestraf verbygaan nie. Hier kom sekerlik die waarheid wat ons in die Woord leer, naamlik dat die wraak ons nie toekom nie.

Februarie 1962. n Jong man klim op n trein by Otjiwarongo met n le beursie, n kop vol vrae en n hart swaar van keuses. Hennie Jones is vasgevang tussen die dorre spore van Rooiplaat en die onbekende strate van Pretoria. Dis n tyd van oorgang, van hoop n van opoffering. Is drome genoeg om te ontsnap aan armoede en onkunde? Kan n mens loskom van jou verlede of neem jy dit saam, verpak tussen padkos en beloftes? Terwyl die trein suidwaarts kreun, wentel Hennie se gedagtes om wat was, wat is, en wat moontlik nog kan wees. Onder die oppervlak broei groter waarhede oor identiteit, herkoms en menswaardigheid in n land wat self op n kruispad staan. Wentelwinde is n roerende verhaal van afskeid en aankoms, van innerlike stryd en vasberadenheid. Met sy ryk beeldspraak en genuanseerde karaktertekening bring Hennie Jones n eerlike blik op jongwees, drome en die swaarte van keuses in n veranderende wêreld.