Waar Liefde weer Blom (Grootdruk)

Mamma, ek stuur vir jou ’n Namakwalandseduif, dit is hier waar ek van haar stil liefde sal onthou soos die engelvlerke waarmee sy nou vlieg.

Sy het stil geword van baie wag, die seer het gegly deur haar spiraal, van dag na nag word dit rondom haar vaal, sy het soms gehuil, soms gelag, soms het sy wakker gelê in die nag EN gedroom van verdwaalde siele op straat wat maar net handel en praat. Niemand het geweet hoe dat sy wag, verlange word aanvaarding onder dié bitter maan, wat beurtelings word van hoop na wanhoop, tot die twee saam bind van stilte en alleen bestaan, deur die jare het sy self die slot van haar eie verhaal geword, haar stilte en krag dié stil vrou word sterker as sy, waarop sy wag.

Tydens die Corona Virus (Covid 19) sit dit jou aan die dink. Dit is waar ‘n mens besef hoe kosbaar is die mense in jou lewe en watter betekenis hulle vir jou gee. Soms het ek myself afgevra… as my oupa en ouma of selfs my pa nog geleef het, hoe sou hulle hierdie Corona Virus (Covid 19) hanteer het? Daarom is hierdie digbundel baie spesiaal vir my soos die mense wat deel is (was) in my lewe, aan wie ek die gedigte (digbriewe) opgedra het waar ek alreeds van hulle in my vorige digbundel(s): Malankolie, Introspeksie en Pelgrimsreis opgedra het wat ek ook in hierdie digbundel ingebring het. Dit is asof jy deur ‘n fotoalbum van woorde sonder foto’s van my eie mense deurblaai.