Fluisteringe van die Hart – Gerhardus Keen, ‘n digter wie se woorde lank sal bly talm nadat die bladsye van hierdie boek toegemaak is. Dié digbundel is ‘n opvolg op Gerhardus Keen se eerste digbundel, “Reis Deur My Gedagtes”. Beide digbundels bevat ‘n versameling van Gerhardus Keen se gedigte, geskryf in beide Afrikaans en Engels. Met ‘n talent om die essensie van menslike emosie vas te vang, weerspieël Gerhardus Keen se poësie die skoonheid en kompleksiteit van die lewe in al sy vorms.

Kom saam met my op ‘n Reis deur my Gedagtes. Dalk sien jy jouself ook daarin. Verbeel jou jy het ‘n warboel van gevoelens en emosies wat jy ervaar, maar jy weet nie hoe om dit te verwoord nie. Jy raak verder gefrustreerd en voel dalk selfs ‘n bietjie depressief. Nou, verbeel jou jy het die Reis deur my Gedagtes saam met my deurgemaak. Skielik begin dinge vir jou méér sin maak en jy het die woorde om aan ander te beskryf wat jy ervaar het. Jy maak dit dan jou eie. Noudat jy weet wat jy deurgegaan het en beter verstaan hoe om jouself uit te druk, neem jy jou pen op en die woorde vloei soos ‘n fontein uit jou binneste. Dít is wat met my gebeur het.

Life is filled with people who hide their pain very well. Most people wish that someone will see the pain that they are hiding behind smiles and laughter; behind being funny. Sometimes people open up about their pain to people who don’t understand or don’t care. Sometimes people can’t begin to imagine how deep your scars run or how bad the pain is. This anthology of poems is just how I try to listen to words people don’t say and read between the lines of what people don’t write. It is so people can know that no matter what, some people do see you, they hear you and they understand. I want you to know that no matter what, you are not alone.

Die mens is nooit gevrywaar teen pyn en lyding nie – was nog nooit. Mens verwag tog in ‘n mate as jy ‘n Christen is, ‘n gladder bootvaart. Tog het ons almal ons struikelblokke, heuwels en selfs berge om te oorkom. Kom saam met my op ‘n reis deur sommige van die slegste, maar ook beste dae van my lewe. Gooi vir ‘n rukkie die masker weg en vereenselwig met pyn, maar terselfde tyd ook met hoop. Daar is altyd hoop solank jy nog die asem van jou lewe het om jou storie te skryf.
Geniet die reis.

In Woordtowenaar, het ek die stoute skoene aangetrek om oor die vier Taal-bewegings te praat, en dan ʼn vinnige ʼn agtergrond te gee. Om die hele verhaal te vertel, sal boeke en boeke met verskeie volumes wees. Ek wil egter die pad wat die Afrikaner gevolg het, aan julle bekendstel. Die pad wat Afrikaans gevolg het, om gevorm te word.

Hierdie is nie gedigte oor wat in my gedagtes aangaan nie, eerder is dit gedigte oor oorloë teen die monsters in my kop. Dit is amper asof ek wil sê dit is ‘n universele digbundel vir almal wat aan PTSV, depressie of enige geessiekte ly, elkeen het net sy eie monsters.

ʼn Vrou is soos ʼn Pizza. ʼn Pizza is rond, kom in ʼn vierkantige boks en jy eet hom in driehoeke. Dit is sinneloos maar tog geniet mens die pizza al verstaan mens nie die konsep nie. En ek het regtig probeer. So tyd terug het ek agtergekom my soektog is eintlik lankal verby, ek ken die volmaakte vrou en ek is gelukkig om gereeld haar volmaakte glimlag te sien, maar ongelukkig het ek besef sy is my Verbode Valentyn, want sy is soos ʼn fyn orgidiee wat mens nie mag pluk nie, maar gegun word om te bewonder.
Hierdie bundel is vir my Verbode Valentyn.

Ek wou ongetemde liefde opdra aan al die vorige vrouens in my lewe, toe onthou ek daar is nie. Nou dra ek die bundel op aan die vrou wat nou in my lewe is. Ook dit is streng gesproke ‘n probleem want ek soek nog na haar, daarom dra ek hierdie bundel op aan die liefde, almal wat dit reeds het en almal wat daarna opsoek is.