Hierdie bundel spreek die lewe aan, die seisoene waardeur elke mens moet gaan. Die besef kom dan; sonder ons Vader leef ons in skadu van tyd.
“Die lewe gee ons ruimte om dit te vul met gedagtes van onthou wanneer ons vereensaamd voor die oudag staan.
Maar dit gee ook aan ons die voorreg om dit te kan dit uithaal en herleef en daarom is daar geen lewe sonder betekenis nie. Jou keuses wat jy maak, bepaal jou lewe of jou lot”
Die aangrypende woorde van Heleen Malherbe wat tussen die lyne van elke bladsy vasgevang is gee hoop aan soveel ander vasgevang in die lewe se soms bose kringloop van keuses.
Wanneer seisoene verskil, vind ‘n hart verfrissing en vreugde in beloftes en herinneringe wat soos somerreën neerdaal. In ‘n wêreld gevul met uitdaging en emosionele dieptes, verken die gedigte lewensreis, veerkragtigheid en hoop, al deurdring hulle hartseer en verlange met die skoonheid van eenvoud en deernis. Elke vers bring die leser nader aan die menslike siel, vol warmte, krag en stille oorwinning.
Spore wat ons trap, spore agtergelaat, spore teen ʼn Namib rooiduin se sandspore teen die rante van Namakwalandspore oor die son, sterre en maan, spore van die liefde agtergelaat en oor sovele ander dinge wat sovele sal verstaan, spore in die nagspore in die dag spore regoor die Namib ook oor Namakwaland oor die gemsbok en die blommeprag. Al hierdie spore en meer het ek getrap, kom stap nou saam op my spore en vind dalk jou eie daar …
Stap Saam Deur 2021 neem lesers op ’n emosionele reis deur ’n jaar vol verlies, pyn en hoop. In die nadraai van ’n moeilike 2020 het mense gehoop op beter tye, maar 2021 het steeds hartseer gebring. Tog het digters hul stem gebruik om hoop te bring waar daar wanhoop was. Hierdie bundel vier nie net die seisoene van die jaar nie, maar ook die seisoene van die hart – van rou na herstel, van afstand na verbondenheid, en van stilte na weerklinkende digkuns.
Stap Saam Deur 2021 – Bundel 2
Terwyl ek so deur die gedigte gaan kon ek nie help om spontaan aan Sonja Herholdt se liedjie Loop saam loop saam deur my lewe… te dink nie. En dit is presies wat ons doen deur saam te stap deur 2021. Ons beleef saam met elke digter die emosie en die woorde.
2021 was veronderstel om ons gesond-word-jaar te wees maar weereens was dit nie ons wil nie. Daar is altyd ʼn groter doel vir ons beskik. Ons trap diep spore in die digkuns-wêreld en ons los ons nalatenskap aan ons naaste asook ons taal. Maar ek glo nie enige van die mense sal ooit verstaan waarvandaan ons woorde kom nie. Hoe diep ons moet delf, beleef en selfs leef om die seer, die blydskap, vreugde en hartseer neer te skryf nie.
Mag hierdie stel bundels van 2021 jul herinneringe lewendig hou.
Die nagedagtenis van ’n geliefde moet altyd voortleef in ons harte, glimlagte en dade. Met elke herinnering word opnuut ’n vuurtjie van liefde aangesteek in ons harte wat deurskemer na on glimlagte en sal uitloop op ons dade.
Ek is ‘n Karoo kind wat van kindsbeen af opgegroei het in sy stilte en natuurskoon. As kind het ek grootgeword tussen twee familie plase, Wilgerbos en Lammerkraal in die Prins Albert omgewing. My familie het ‘n groot rol gespeel in die vaslegging van die liefdesfondament vir die Karoo. Hul sterk geloof het ook vir my gehelp oor baie lewensberge.
Ek leef my droom uit en ek speel daarin met woorde. Dit is wie ek is. Mag elkeen my speeltyd met woorde geniet soos ek dit geniet het om die stilwees in my te vind. Ons lewe gaan so gou verby en daar is min dinge wat ons kan nalaat soos woorde..
sou die nag sonder son my met ‘n slakkepas groet
en my oë se kyk die sterre loop soek
volg jy die swart-en-wit…
die skaakmat in my oë want
sewentig maal sewe het ek geleef
as my nag se mantel meteens in twee sal skeur
soek my waar jy my sal vind
tussen die maan en sterre
woorde is my liefdespel
waarmee ek daar sal speel
tot ons eendag… miskien weer sal sien
Hierdie omvattende digbundel neem die mens op reis deur die lewe. Die seer, pyn, verlange, verwerping, hoogtepunte, laagtepunte en ook geluk wat die skrywer en duisende ander mense daagliks ervaar. Die gedigte is relevant tot vandag en in die bundel neem die skrywer haar en ander mense se lewens in oënskou.
Die rou emosies waarmee die skrywer skryf gee lesers ‘n onverbloemde blik op haar gedagtes en gevoelens en is die bundel geskik vir tieners tot veterane.
Mag hierdie bundel lig werp op die lesers wat soms in die donker wandel.
ʼn Christelike bundel met ʼn tikkie liefde
Stukkies van my hart is geskryf oor ’n tydperk in Lena Olwage se lewe na die dood van haar ouers en haar bekering.
Die gedigte handel oor die kruisiging, opstanding, haar grootwordjare asook haar ouers en weeskinders, hoewel sy nooit ’n weeskind was nie.
Die doel van die bundel is om haar ervaringe te deel en terselfdertyd vir die leser berusting te bring.
My wens vir elke leser is eenvoudig:
Maak vir jouself ‘n lekker beker tee of koffie, as jy ‘n vrou is, sit rooi smeergoed aan jou lippe, trek jou “high heels” aan al bly jy in jou Pepstores pajamas. Sit sag en diep en mag jy vernuwe voel as jy die boek neer sit.
As jy mans genoeg is om die boek te vat en te lees, pik maar ‘n traan, jy gaan nie smelt, my wens vir almal is dat jou grense van denke verbreed word en mag jou uitkyk oor lewe in geheel verhelder en mag jy weet wyl jy sag en suutjies sit, God bly nimmereindigend lief vir jou!
Stephanie describes herself as poet:
She’s made of flowers and paint on a sunny day, songbirds and words reserved for a rainbow day. She loves her coffee and brushes but beware of her red wine days, poetry books and blankets cover her toes yet exposed are the scars…A reminder, of just how strong she had to be.
I have lived, I have seen a lot, my whole life I knew the difference between right and wrong, although I also tried to do the right thing, mostly I didn’t succeed. I have many hidden emotions that few people can see, yet if you read my poetry, I reveal myself to some extent.
Vir my is ʼn gedig ʼn kunswerk met ’n potlood of ’n pen, waarmee jy die uitspansel, die reënboog, ’n emosie of onthou op papier vaslê. Ek het die volgende iewers raak gelees: ʼn Digter is iemand wat hartstogtelik verlief is op die taal. Dit is so waar…
Trooswoorde is ‘n aangrypende bundel gedigte wat verkenning van die hoogtepunte en laagtepunte van die lewe, wat troos, inspirasie en introspeksie bied.
Dit is ‘n huldeblyk aan die veerkragtigheid van die menslike gees en die skoonheid van blywende liefde en geloof. Die insluiting van Afrikaans- en Engels gedigte voeg diepte by en maak die werk toeganklik maar meer uniek persoonlik.
Selfs in gedigte oor verlies is daar ‘n onderstroom van hoop en veerkragtigheid, wat lesers met ‘n gevoel van vrede laat.
Loret Zwarts skryf gedigte oor twee dekades en na berading word dit terapie. Uit die seerkry in haar lewe is hierdie bundel gebore. Elke letter dans op die maat van emosie in swart geklee op wit papier.
Die titel Truspieël is dan ook gepas, om te onthou, maar nooit weer terug of om te kyk nie. Truspieël is rou emosie van ‘n vrou en ma wat nie toegelaat het dat seerkry haar omgee en liefde steel nie.