In Ligdraer van Hart neem Heleen Bruwer jou op n reis deur die menslike siel n versameling gedigte wat hunker na liefde, vrede en selfontdekking. Deur die rou eerlikheid van verlange, die sagtheid van hoop en die krag van geloof, weef die digter n tapisserie van emosie en insig. Hierdie bundel is vir elkeen wat smag na woorde wat troos, n stem vir die ongehoorde en n ligdraer in donker tye. Laat hierdie gedigte jou siel omvou en jou hart aanraak.

My wens vir elke leser is eenvoudig:
Maak vir jouself ‘n lekker beker tee of koffie, as jy ‘n vrou is, sit rooi smeergoed aan jou lippe, trek jou “high heels” aan al bly jy in jou Pepstores pajamas. Sit sag en diep en mag jy vernuwe voel as jy die boek neer sit.
As jy mans genoeg is om die boek te vat en te lees, pik maar ‘n traan, jy gaan nie smelt, my wens vir almal is dat jou grense van denke verbreed word en mag jou uitkyk oor lewe in geheel verhelder en mag jy weet wyl jy sag en suutjies sit, God bly nimmereindigend lief vir jou!

Die lewe is vol verrassings. Een oomblik beleef ons blydskap en die volgende oomblik hartseer, hierdie mooi sien Johan raak in elke foto voor hom met sy digkuns.Johan het ‘n besonderse talent, met elke foto van nog ‘n pragtige vrou sien hy die mooi in hul siel, hy pen neer die seer in hul oë, die hoop in elkeen se oë.

ʼn Kaapse Winter is ‘n digbundel vol gedigte oor vriendskap, jong (maar diep) liefde, familiebande wat soms moeilik kan wees en die samelewing waarin ons onsself vind. Ek het dit geskryf in my eerste jaar van universiteit, ‘n fase in ‘n mens se lewe wat gepaard gaan met baie groeipyne. Ek sien die bundel as ‘n uitlating van my groeipyne in die vorm van kuns. Ek glo dat die mense wat hierdie bundel lees die gedigte ook as ‘n uitlating vir hulle groeipyne sal sien en hopelik selfs die begin van ‘n gesondwordreis.

Annemarie Agenbacht, is 12 jaar oud en gebore in Centurion, Gauteng. Wat inspireer haar om te skryf? Dit is ‘n baie moeilike vraag vir haar, want baie van haar gedigte en stories word geïnspireer deur gebeure in haar lewe. So mens kan dus sê dis haar manier om ‘n oomblik vas te vang en aan vas te hou.
Sy vertel dat om te skryf ‘n beter manier is om jouself te leer ken en oor jare te kan reflekteer oor hoe jy eens was, want nie eens foto’s of videos gee jou daardie satisfaksie nie. In gedigte kan jy meer oor emosies skryf as wat jy byvoorbeeld voor mense kon sê.
‟Die pen is magtiger as die swaard”, as dit die geval is, is hierdie bundel ‟dalk moontlik die magtigste wapen in ‘n tienerhand.”
Van liefdesteleurstellings, tot wandelinge op die strand. Van irriterende broers, tot die onmoontlike konsep van “sport”. – alles in een boek.So neem my huis toe en deel die ervaring.

Wanneer seisoene verskil, vind ‘n hart verfrissing en vreugde in beloftes en herinneringe wat soos somerreën neerdaal. In ‘n wêreld gevul met uitdaging en emosionele dieptes, verken die gedigte lewensreis, veerkragtigheid en hoop, al deurdring hulle hartseer en verlange met die skoonheid van eenvoud en deernis. Elke vers bring die leser nader aan die menslike siel, vol warmte, krag en stille oorwinning.

Sy kan haarself hoor dink al raas die stilte vir niks en niemand verruil sy haar menswees… haar vrede… in haar wildste drome sou sy nooit kon dink dat sy eendag hierdie leefstyl sou beklink.
Die wind bring stemme van ver en sy geniet die geselskap, al verstaan sy nie die taal, lojaal sal sy bly teenoor die vlaktes, dit was nog goed vir haar.