Soms is ons gedagtes en denke soos asem op die wind
Yt My Oeg handel oor die alledaagse dinge wat ons as mens ervaar in ons persoonlike lewens sowel as in ons liefdeslewe. Dis nie ‘n mooi-woorde tipe bundel wat net heuning om die lesers se monde wil smeer nie. Hierdie bundel sal jou laat bietjie self ondersoek – dit sal jou laat dink oor wat regtig belangrik is in die lewe en ook wat eintlik die klein dingetjies is wat saak maak in jou liefdeslewe. Dit is geskryf in die Afri-Kaapse skryfstyl waar ek gebruik maak van digterlike vryheid maar die gedigte is universeel en geloofwaardig.
Drienie Joubert-Kelly se liefde vir Afrikaans en poësie kan gesien word in haar werk, alles wat in haar persoonlike lewe gebeur, mense, omstandighede, die see, berge en bos is alles dinge wat haar inspireer om te skryf. Sy is veral lief vir die bosveld en beskryf haarself as ń Bosveld – Eva hoor jy hoe my drome baljaarwaar die kosmosblomme uitbundig lagwant my denke is ń skildery van lentekleure waar weerspieëlings die grasveld kol-kol verkenen my woorde soos tolbos aan ‘n hakiesdraad verstrengel
Die lewe is vol verrassings. Een oomblik beleef ons blydskap en die volgende oomblik hartseer, hierdie mooi sien Johan raak in elke foto voor hom met sy digkuns.Johan het ‘n besonderse talent, met elke foto van nog ‘n pragtige vrou sien hy die mooi in hul siel, hy pen neer die seer in hul oë, die hoop in elkeen se oë.
Kaal gestroop van my emosies staar ek na die gedig… een van vele wat uit die digter se pen te voorskyn kom. Ek is een van die talle vrouens daarbuite in die samelewing wat al geleer het hoe om emosies baie goed weg te steek, Ons raak meesters op die gebied, want dit is ons beskermings-meganisme. Alhoewel elke foto vir hom ‘n storie van haar eie vertel, sien hy tog ook die mooi in elke vrou se wese raak. Hy lees tussen die lyne en ervaar haar diepste seer asof hy die pad saam met haar gestap het…. Besef hy dat hy ‘n instrument is in God se hand? ‘n Instrument wat ‘n pen neem en die diepste denke en woorde van die Heilige Gees laat vloei deur die ink. En so elke vrou op ‘n besonderse manier bedien met woorde wat haar raaksien en bemoedig.
Die bundel begin met “genade” en eindig met “die beginner”. Hoe sluit die twee bymekaar aan? Om te besef dat alles waardeur jy as mens gekom het was net deur genade. Baie mense gee op en baie mense twyfel maar genadiglik maak jy dit deur alles, ongeag. Die beginner dui daarop dat die toerusting wat jy benodig is binne jou. Dis ‘n nuwe begin vir jou, want die deurlopende lees van die bundel bring jou tot hierdie punt van hoop, liefde, vreugde en vrede. Jy het ‘n nuwe visie, nuwe krag, nuwe wysheid en ‘n nuwe liefde vir jouself.
Die bundel is ‘n samevatting van sommige van my pogings tot die digkuns oor die laaste twintig jaar.Elke mens se paadjie is anders en dit wat jy ervaar het tot waar jy vandag staan, het gehelp skaaf aan wie jy vandag is. So is die lewe en menswees smeebaar. Aards is min dinge so seker, as dat alles verander nie.
Ek ken van innie emmers pis en een of twee maaltye per dag mis, but dis eienaardig cause ek voel glad nie minderwaardig as diegene wie dit makliker het as ek nie.
Megan Adendorff, beter bekend as Dis Megizay het grootgeword in Amstelhof en dit dien as bewys dat rose uit konkryt kan groei. Sy skryf oor wat sy voel, ervaar, sien en ook waarvan sy hoor.Skryf is haar toevlug.Skryf is wie Megizay is.
In Woordtowenaar, het ek die stoute skoene aangetrek om oor die vier Taal-bewegings te praat, en dan ʼn vinnige ʼn agtergrond te gee. Om die hele verhaal te vertel, sal boeke en boeke met verskeie volumes wees. Ek wil egter die pad wat die Afrikaner gevolg het, aan julle bekendstel. Die pad wat Afrikaans gevolg het, om gevorm te word.
My digbundel, Edelstene, besing die skoonheid van die natuur en die prag van ons moederstad, Kaapstad. Ek skryf ook oor die wel en weë van die lewe in Suid-Afrika en ons wedervaringe.
ʼn Besondere verdienste van hierdie werk is die omstandige besonderhede wat in die bondige lewensbeskrywings van ʼn aantal persoonlikhede, wat elk ʼn sleutelrol in die historiese gebeure van hulle tyd gespeel het, voorkom.
Hierdie digbundel is n mengelmoes van emosies. Sarie skryf oor hartseer, liefde, pyn, geluk en nostalgie, afgewissel met ʼn tikkie humor en fantasie.
Sy bring ook hulde aan Jordan Moore, Emaan Solomons en Leo Williams.
Duet bundel met Loret Zwarts
Annemarie Agenbacht, is 12 jaar oud en gebore in Centurion, Gauteng. Wat inspireer haar om te skryf? Dit is ‘n baie moeilike vraag vir haar, want baie van haar gedigte en stories word geïnspireer deur gebeure in haar lewe. So mens kan dus sê dis haar manier om ‘n oomblik vas te vang en aan vas te hou.
Sy vertel dat om te skryf ‘n beter manier is om jouself te leer ken en oor jare te kan reflekteer oor hoe jy eens was, want nie eens foto’s of videos gee jou daardie satisfaksie nie. In gedigte kan jy meer oor emosies skryf as wat jy byvoorbeeld voor mense kon sê.
‟Die pen is magtiger as die swaard”, as dit die geval is, is hierdie bundel ‟dalk moontlik die magtigste wapen in ‘n tienerhand.”
Van liefdesteleurstellings, tot wandelinge op die strand. Van irriterende broers, tot die onmoontlike konsep van “sport”. – alles in een boek.So neem my huis toe en deel die ervaring.
Ek wou ongetemde liefde opdra aan al die vorige vrouens in my lewe, toe onthou ek daar is nie. Nou dra ek die bundel op aan die vrou wat nou in my lewe is. Ook dit is streng gesproke ‘n probleem want ek soek nog na haar, daarom dra ek hierdie bundel op aan die liefde, almal wat dit reeds het en almal wat daarna opsoek is.
Johan Heyns is iemand met ‘n fyn waarnemingsvermoë! Die departement van polisie het die gebruik van sekere “weersinswekkende” woorde, bv. “pas, klopjag en vangwa”, verbied. Johan Heyns, as digter, maak natuurlik hier van digterlike vryheid gebruik en gebruik juis die polisieman se verbode polisietaal.
