Sy het stil geword van baie wag, die seer het gegly deur haar spiraal, van dag na nag word dit rondom haar vaal, sy het soms gehuil, soms gelag, soms het sy wakker gelê in die nag EN gedroom van verdwaalde siele op straat wat maar net handel en praat. Niemand het geweet hoe dat sy wag, verlange word aanvaarding onder dié bitter maan, wat beurtelings word van hoop na wanhoop, tot die twee saam bind van stilte en alleen bestaan, deur die jare het sy self die slot van haar eie verhaal geword, haar stilte en krag dié stil vrou word sterker as sy, waarop sy wag.

Hierdie bundel, Roos vir ’n Engel, betower die leser met ’n diep emosionele reis deur liefde, verlies, geloof en vergifnis. Die gedigte balanseer intieme persoonlike refleksie met universele temas, wat ’n sterk indruk laat. Versreëls soos in “Sonder Jou” en “Doringkroon” skets beeldryk die pyn van eensaamheid en die troos van geestelike oorgawe. Die digter se vermoë om poëtiese taal met emosie en geloof te verweef, maak die bundel ’n roerende leeservaring. Sommige gedigte spreek tot die rou werklikheid van verlies, terwyl ander hoopvol skyn soos die eerste sonstrale van ’n nuwe dag. Hoewel die taalgebruik soms archaïes is, dra dit by tot die unieke estetiese ervaring. Roos vir ’n Engel is ’n bundel wat beide die hart en die siel aanspreek.