Bettie Snyders verpes die verlate dorpie met sy stofstrate waar sy gebore is en grootgeword het. Sy het ʼn heimlike begeerte om ʼn speurder te wees sodat sy moordenaars en skelms kan vastrek, maar dit was nie vir haar beskore nie. Een middag laat doen die geleentheid hom egter voor om haar lyf speurder te hou toe sy die algemene handelaar waar sy werk se deure sluit, en huis toe stap. Daar skyn lig uit een van die vensters van die ou munisipale hospitaal wat in onbruik is. Die hospitaal is jare gelede ontruim omdat dit nie meer lewensvatbaar was nie en moes sy deure finaal sluit.
Toegerus met ’n kombinasie-mes met allerlei funksies, wat sy by die winkel “geleen” het, en ’n flitslig, durf sy die gange van die ou, vervalle hospitaal aan om ondersoek in te stel of daar dalk iets sinister aan die gang is.
Sy loop haar egter vas in twee baie ongure karakters…

Wilma is een van tien wenners van ʼn twee weke lange bootvaart vanaf Durban, na wie weet waarheen aan boord van die Enterprise seiljag. Die aand voor hulle terugvaart na Durban, oorreed sy Andries, tweede in bevel, om haar na die geheimsinnige Gambriose eiland te neem met een van die reddingsbootjies.
Op pad na die eiland wat alreeds in digte mis gehul is, versleg die weer vinnig. ʼn Sterk rukwind steek op en waai golwe bo-oor die klein rubberboot. Dan dop die rubberboot om. Oorlewing is nou eerste prioriteit. Na dae van ontberings sien sy beweging tussen die ruig stuike. Dan is hulle by haar. In die maanlig sien sy hulle gesigte: rooi en geel strepe oor die voorkoppe geverf. Halfnaak, groot en sterk, spiere blink ingevryf met vet of olie.
Is hulle vyandig of is hulle haar goedgesind? Watse ander geheimenisse is nog verskuil op die eiland?

Magriet is ’n plat op die aarde, goedgelowige vrou wat net haar man tevrede wil stel en haar Here wil dien.
Haar man is die teenoorgestelde. Weerbarstig, ongelowig en nie een wat maklik sy gevoelens wys nie. Willem vertel haar gedurig hoe dom en oningelig sy is en dat sy haar op haar plek moet hou. Op Magriet se reis gebeur daar dinge met haar wat sy nie voorsien het nie. Maar God se weë is nie ons weë nie, Hy gebruik mense en situasies om Sy mense terug na Hom te draai. Willem het op die harde manier geleer dat God se Genade soos ’n emmertjie manna is. Manna uit die hemel. Net ’n emmertjie vol is genoeg vir een dag. Hy sê: Ek sal julle weer môre gee…

Dodedanser en ander Essays nooi die leser om deur middel van sy versameling stories en essays, by hom aan te sluit. Sy essays is briljant geskryf en in die bundel kom sy liefde vir sy geboorte-wêreld sterk na vore. Lambertsbaai en die Sederberge word dikwels in sy skrywes gebruik. Beide het ’n groot rol in sy kinderjare gespeel. Hy onthou die emosies wat die plekke ontlok het. Hier beleef jy van sy ervarings uit sy lewe of uit die lewe van sy vriende of familie, soos byvoorbeeld die beskrywing van dood: Die ontydige klop. Buite staan die doodshoof. Gebitte sonder lippe en ʼn kruis agter ʼn skedel met gate waar die oë was. Dodedanser met ʼn boodskap sonder stem. Die dood!! Hierdie uitstekende bundel essays beloof om lank na jy dit klaar gelees het, nog by jou te bly.

Twee jare lange vriendinne se droom om ‘n Karibiese bootreis mee te maak, word uiteindelik bewaarheid. Aan boord van die ‘Freedom of the Sea’ bemerk kaptein Bertollini gou die twee uitsonderlike skoonhede en nooi hulle om sy eregaste te wees met die Kapteinsbal. Ben en Koert, twee van die vrygeselgaste, het egter ook hulle oog op die twee vroue.
Marisol en Zora se droomvakansie ontaard vinnig in ’n nagmerrie tydens die Kapteinsbal toe die bemanning van die passasiersboot oorrompel en die boot beset word deur seerowers onder aanvoering van die vreeslose seerowerkaptein,