’n Reeksmoordenaar raak besig met mans waar hulle harte uit hulle borskas verwyder word. Eerste wat Frik se skerp speurdersoog vang, is die rooskleurige papier op André se bloedbevlekte bors wat in ‘n hartvorm gesny is. Op die rooskleurige papier staan in sierskrif geskryf: ll memento de nostro fu il più bello della mia vita. Ll mio amore per te non ha limiti. Ll tuo cure è sempre con me. Die enigste ander leidraad: ’n Jong seun wat ’n wit Fiat Uno voor die huis van een van die vermoorde mans die nag van sy moord opgemerk het. En ’n persoon in ’n swart jas met ’n tassie wat by die vermoorde se hek ingegaan het. Die moorde laat Frik behoorlik kopkrap en in die lug gryp na antwoorde. Tot waar sy neef in gevaar is. Gaan hy betyds wees om Theuns se lewe te red uit die hartelose moordenaar se kloue?

Elke leser bly maar op soek na goeie stories as teenmiddel teen die donker wat ons dikwels wil insluk, en na ‘n ontsnappingsroete, om vir ‘n oomblik te vergeet van tyd.
Afrikaanse stories is tydloos en jy kan verdwaal in die leefwêreld van fiksie.

Dit voel vir Alex asof ‘n trein haar tref. Haar wind word van agteraf uitgeslaan terwyl ‘n growwe hand haar mond styf toedruk. Sy ruik ‘n mengsel van alkohol en sigarette tussen vrot asem-teue, maar die besef dat dit wat nou aan’t gebeur is dring nie tot haar deur nie.
Alexandra maak laatmiddag haar oë in die Louis Pasteur Hospitaal oop. Alles aan haar pyn. Binne en buite haar liggaam. Haar hand reik stadig na daar waar dit die seerste is; die sagte plekkie wat ‘n vrou bêre vir haar geliefde…

Bianca van Wyk, ‘n joernalis wat tans werk as regsbibliotekaresse by een van die grootste regspraktyke in die stad. Sy verpes elke oomblik van haar werk. Advokaat Pieter van Reede van Oudsthoorn, neem haar bykans elke aand uit vir ete en oorlaai haar met duur handsakke en parfuum. Hy doen sy bes om die koppige Bianca te vorm in die beeld wat hy van ‘n vrou het wat by hom behoort te pas. Na ‘n impulsiewe werksaansoek aanvaar Bianca die geleentheid om as feeskoördineerder na die Karoodorp, Albertsrus te verhuis. Sy smag na die onopgesmuktheid en ooptes van die Karoo.
Sy en Stefaanskat bly in die tuinwoonstel van Stefan Marais. Die dorpenaars ontvang haar met agterdog wanneer sy met die fiets, wat Stefan gesê het sy mag gebruik, rondry. Liefde was nie haar motivering om Karoo toe te trek nie, maar een ontmoeting met Stefan en die koeël is deur die kerk, vir Bianca en Stefaanskat.
Voel Stefan ook so, en hoe hanteer hy Pieter se ongenooide besoek?